پس از برداشت، چه موادی برای تغذیه باغات مناسب است؟

تغذیه باغ ها بعد از برداشت محصول

باغات نمادی از بهره وری و زیبایی طبیعی هستند و میوه های خوشمزه و مناظر خیره کننده را به ما هدیه می‌دهند. باغات نیازمند یک رویکرد جامع برای مدیریت در طول فصل رشد و پس از برداشت هستند. مدیریت مواد مغذی پس از برداشت به عنوان یک عمل محوری برای حفظ سلامت درخت، افزایش کیفیت میوه و تضمین سودآوری باغ اغلب نادیده گرفته می‌شود. در این مقاله سعی شده است عناصر غذایی و راهکارهای مناسب پس از برداشت میوه را بیان کند.

کود کامل گرانول ویژه باغات (08-06-07) گرومان

خرید کود گرانول ویژه باغات می تواند به شما کمک کند که بعد از برداشت خاک و باغ آماده تری برای کشت بعدی داشته باشید.

درک مدیریت مواد مغذی پس از برداشت

مدیریت مواد مغذی پس از برداشت به کاربرد عناصر غذایی ضروری در درختان پس از فصل برداشت اشاره دارد. در حالی که تمرکز اغلب بر روی تغذیه قبل از برداشت است، مراقبت پس از برداشت نیز به همان اندازه حیاتی است. پس از برداشت ، درختان به رشد خود ادامه می‌دهند و برای محصول فصل بعد آماده می‌شوند. تامین مواد مغذی مناسب در این دوره برای حفظ سلامت و قدرت کلی آنها ضروری است.

مواد مغذی کلیدی برای درختان سیب

چندین ماده مغذی برای رشد و نمو درخت سیب حیاتی هستند و اهمیت آنها فراتر از فصل میوه دهی است. مواد مغذی اولیه مورد نیاز نیتروژن (N)، فسفر (P) و پتاسیم (K) است که اغلب به عنوان NPK شناخته می‌شود. علاوه بر NPK، درختان سیب همچنین به مواد مغذی ثانویه مانند کلسیم (Ca)، منیزیم (Mg) و گوگرد (S) و همچنین به ریز مغذی‌هایی مانند آهن (Fe)، منگنز (Mn)، روی (Zn)، مس (روی) نیاز دارند. مس) و بور (B).

مدیریت مناسب مواد مغذی پس از برداشت، تضمین می‌کند که همه این عناصر در مقادیر مناسب در دسترس هستند.

مزایای مدیریت مواد مغذی محلول پاشی پس از برداشت

مدیریت مواد مغذی پس از برداشت نقش حیاتی در باغات دارد. با تقویت رشد قوی، بهبود مقاومت در برابر بیماری ها و کاهش استرس پس از فرآیند تولید میوه، به حفظ سلامت درختان کمک می‌کند. این عمل همچنین با کاهش نیاز به استفاده بیش از حد از آفت کش ها و کودها در طول سال به مدیریت پایدار باغات کمک می‌کند. علاوه بر این، درختان را برای افزایش عملکرد در فصول بعدی آماده می‌کند و مقاومت آنها را در برابر عوامل استرس زای محیطی تقویت می‌کند و رشد پایدار و موفقیت طولانی مدت باغ را تضمین می‌کند.

با نزدیک شدن به پایان برداشت، زمان آن فرا رسیده است که در مورد برنامه کود خود برای تقویت ذخایر تغذیه درختان خود در آمادگی برای فصل آینده فکر کنید. تغذیه پس از برداشت یک رویداد کلیدی در تقویم باغداران است. هنگامی‌که میوه از درخت برداشت شد، زمان آن است که ذخایر درخت را برای فصل آینده دوباره پر کنید. فاصله بین برداشت میوه و ریزش برگ باریک است این یک فرصت طلایی برای پر کردن مواد مغذی حیاتی با بهترین کارایی با آنچه درخت به طور طبیعی انجام می‌دهد است.

انتقال مواد مغذی و کربوهیدرات ها از برگ ها به جوانه ها و بافت های چوبی برای آماده سازی برای خواب زمستانی. پتانسیل رشد در اوایل فصل توسط غلظت غذایی و ذخایر کربوهیدراتی که در جوانه ها در هنگام ریزش برگ ایجاد شده است تعیین می‌شود. بنابراین هنگامی‌که هر رقم برداشت شد، باید برنامه غذایی پس از برداشت خود را اجرا کنید. زمان سنجی

بهترین زمان برای استفاده از مواد مغذی پس از برداشت، عملاً در اسرع وقت پس از برداشت هر رقم است. برای به حداکثر رساندن جذب مواد مغذی، برگها باید در شرایط خوب و عملکرد کامل باشند. قبل از اجرای برنامه خود منتظر برداشت آخرین ارقام دیر رس نباشید زیرا شرایط برگ در واریته های زودرس به طور قابل توجهی بدتر شده است.

بعد از برداشت، چه موادی برای تغذیه مناسب هستند؟کدام مواد مغذی بعد از برداشت مهم‌تر هستند؟

ما از یک پیام ساده زیبا در رابطه با تغذیه حمایت می‌کنیم و آن این است:

“شما نمی‌توانید آنچه را که اندازه گیری نمی‌کنید مدیریت کنید.”

مطمئن شوید که آزمایش‌های خاک، برگ و میوه را انجام داده اید تا بدانید چه مواد مغذی را باید بررسی کنید. محتمل ترین مواردی که می‌توانید برای پس از برداشت انجام دهید نیتروژن، بور، روی و منیزیم هستند.

نیتروژن (N)

اطمینان از داشتن نیتروژن کافی در جوانه های گل برای زنده ماندن آنها، که توانایی آنها در میوه دهی است، حیاتی است. همچنین سال آوری را کاهش می‌دهد. پاییز بهترین زمان برای استفاده از نیتروژن برای اطمینان از تامین نیتروژن کافی به جوانه گل است. کمترین تأثیر را بر روی رشد اندام هوایی بهاره دارد، اما بیشترین تأثیر را در میوه گیری نهایی در مقایسه با استفاده از نیتروژن در بهار یا تابستان دارد.

محلول پاشی نیتروژن موثرترین راه برای افزایش مستقیم غلظت نیتروژن در جوانه گل است. نیتروژن در مقادیر زیاد مورد نیاز است، بنابراین معمولاً چند محلول پاشی ضروری است. استفاده از اوره پس از برداشت در محلول 2-3 درصد (2-3 کیلوگرم/100 لیتر) به فاصله 14-10 روز شروع خوبی است.

در خاک هایی که ذخایر نیتروژن خاک کم است، نیتروژن جامد خاک نیز مورد نیاز است. سعی کنید 40 درصد از کل نیتروژن مورد نیاز درختان پس از برداشت را هدف قرار دهید.

نمونه های برگ گرفته شده که سطوح نیتروژن کمتر از 2.5 درصد را نشان می‌دهد، نشان می‌دهد که نیتروژن مصرفی در پاییز مفید خواهد بود.

علائم وضعیت نیتروژن پایین عبارتند از:

  • میوه ضعیف
  • اندازه میوه کوچک نسبت به بار محصول
  • کاهش رنگ میوه
  • شاخ و برگ های کوچک و سبز کم رنگ
  • شروع زودرس رنگ شاخ و برگ در پاییز و ریزش زودرس برگ.

بور (B)

بور به طور موثر بلافاصله پس از برداشت استفاده می‌شود. بور برای تشکیل لوله گرده و در نتیجه تشکیل میوه مورد نیاز است. سطوح خوب بور به این معنی است که دانه های بیشتری تنظیم می‌شوند.

روی (روی)

روی یک عنصر کمیاب است که اغلب به اشتباه تشخیص داده می‌شود، کمتر ارزیابی می‌شود یا نادیده گرفته می‌شود، با این حال اگر باغی با کمبود روی مواجه نشود، مسئول زیان قابل توجهی در تولید خواهد بود. روی برای تشکیل و فعالیت کلروفیل و در عملکرد چندین آنزیم و هورمون رشد اکسین مهم است.

سطوح پایین اکسین، در نتیجه کمبود روی، باعث کاهش رشد شدید برگ‌ها و ساقه‌ها می‌شود که معمولاً به عنوان «سندرم برگ کوچک» شناخته می‌شود. علائم می‌تواند نامنظم باشد به طوری که برخی از شاخه ها علائم را نشان می‌دهند و برخی دیگر نشان نمی‌دهند.

بر خلاف بور، روی هیچ تاثیر مستقیمی‌بر گرده افشانی و تشکیل میوه ندارد، با این حال، با سطوح کم روی، برگ ها هرگز به طور کامل فتوسنتز نمی‌کنند و در نتیجه کربوهیدرات کمتری برای شکوفه و رشد میوه وجود دارد. تحقیقات نشان داده است که رابطه مثبتی بین سطح برگ به علاوه خار و تجمع کلسیم در میوه وجود دارد. هر چه سطح برگ بزرگتر باشد، سطح کلسیم میوه بیشتر می‌شود.

کاربردهای خاکی بی‌اثر هستند زیرا روی با اجزای آلی و سایر مواد معدنی موجود در خاک واکنش نشان می‌دهد و به سرعت در دسترس درخت قرار نمی‌گیرد. بنابراین باید از محلول پاشی استفاده کرد. با این حال، محلول پاشی روی می‌توانند میوه‌ها سوختگی ایجاد کند. بنابراین در درمان درختانی که هنوز میوه دارند، احتیاط زیادی لازم است.

بنابراین محلول پاشی پس از برداشت بهترین فرصت برای ورود روی به درخت است و به این عنصر کمک می‌کند تا با پیر شدن برگ به درخت و جوانه‌ها منتقل شود. همچنین می‌توان از  محلول پاشی زمستانی در اواسط خواب با میزان بالاتر سولفات روی استفاده کرد، اما این محلول پاشی ها باید قبل از هر گونه حرکت جوانه استفاده شوند تا از آسیب جوانه جلوگیری شود.

منیزیم (Mg)

منیزیم مولکول مرکزی کلروفیل، رنگ سبز برگ است. بدون آن، فتوسنتز نمی‌تواند اتفاق بیفتد. سایر نقش های به همان اندازه مهم اما کمتر شناخته شده منیزیم عبارتند از: انتقال انرژی. تشکیل دیواره سلولی؛ سنتز پروتئین، نشاسته و روغن؛ و به جذب مواد مغذی از خاک به داخل گیاه کمک می‌کند.

تغذیه درختان بعد از برداشت

اجرای مدیریت مواد مغذی محلول پاشی پس از برداشت

مدیریت موثر مواد مغذی پس از برداشت با درک کامل نیازهای خاص باغ آغاز می‌شود. انجام آزمایش های خاک برای شناسایی کمبودها و عدم تعادل مواد مغذی ضروری است. پس از شناسایی این موارد، می‌توان یک برنامه مدیریت مواد مغذی سفارشی ایجاد کرد. کاربرد مواد مغذی برگی را می‌توان با استفاده از روش های مختلفی از جمله سمپاشی یا مه پاشی انجام داد. برای جلوگیری از کوددهی بیش از حد، که می‌تواند به درختان آسیب برساند.

نتیجه

مدیریت مواد مغذی پس از برداشت در باغات یک عمل حیاتی است که نباید نادیده گرفته شود. به سلامت کلی درختان کمک می‌کند، کیفیت میوه را افزایش می‌دهد و پایداری و سودآوری عملیات باغ را تضمین می‌کند. با تأمین مواد مغذی مورد نیاز درختان پس از برداشت، پرورش دهندگان می‌توانند منتظر درختان سالم تر، عملکرد بهتر و کیفیت میوه برتر در فصول آینده باشند

دیدگاهتان را بنویسید